Genellikle zararlı alışkanlıklara, ilk önce masum gibi görünen sigara ile başlanır. Ortamlar ısındıkça bar merkezleri cazip gelmeye başlar; iş ilerleyince de uyuşturucu ve madde bağımlılığı sırasını alır. İşte asıl insan için felaket o zaman başlar. Gençler yalnızlığa, aileler dağılmaya, toplum ise yozlaşmaya başlar. Adım adım bir kültürün, bir neslin tahrip olması bu şekilde başlar.

Milli duygulardan, örf adetlerden, inanç ve kültürden uzaklaşan toplulukların normal bir hayat yaşaması mümkün değildir. İşte asrımızın hastalıklarından; kapkaççılık, hırsızlık, racon kesmeler, şantaj, rüşvet, fuhşiyat, tehditler, adam öldürmeler vs. Bütün bunlar ne yazık ki ortak değerlerin öldürüldüğü; başı boş kalan ortamın eserleridir. Önlem alınmadığı sürece toplum olarak bu sancıları çekmeye devam edeceğiz demektir.

Yüce Mevla’m insanları tüm varlıkların en şereflisi olarak yaratmıştır. Emanet olarak da akıl ve beden vermiştir. Bizlere bahşedilen bu emanetlerden beden; beş duyu organımızı içinde barındıran bir kafestir. Akıl ise; geçmişten sorumlu, gelecekten endişeli ve halihazırda mesuliyeti taşıyan manevi bir hazinedir. Bu bedeni ve ruhi olan emanetleri, çeşitli zararlı maddelerle asıl gayelerine hizmet edemeyecek duruma getirmek, emanete ihanet etmektir.

Halbuki bu organlarımız, hayatımızın idamesini sağlamak ve Yaradanımızı tanıyıp ona ibadet etmek için verilmiştir. Bu şuurla hareket etmek; her insan için maddi ve manevi bir sorumluluktur. Ne yazık ki bizler sigara, alkol ve uyuşturucu gibi zararlı maddeleri kullanarak; makinenin çarkları hükmünde olan temel organlarımızı tahrip ederek, fonksiyonlarını işlemez hale getirerek; bedenimize, aklımıza ve ruhumuza zarar vermekteyiz.

Allah bütün canlılara bir savunma mekanizması vermiştir. Ta ki kendilerine zarar verebilecek haşarat-ı muzzıradan koruyabilsin. Gerçekten tüm canlılar bu mekanizmayı yerli yerinde kullanıyorlar. Ne yazık ki canlıların reisi, evlası ve en şereflisi olan insan, bu savunma mekanizması olan aklını, kendi lehine değil de, aleyhine kullanmaktadır. Evet aklıyla övünen insanoğlu -kabiliyet yönünden- bazen hayvanların bile daha aşağısına düşebilmektedir.

İnsan ile hayvan arasındaki temel fark, insan aklıyla; hayvan ise içgüdüsüyle hareket etmesidir. Şayet insandaki beyin, içki veya uyuşturucuyla uyuşturulursa; akıl durmuş ve fonksiyonunu yitirmiş demektir. Aklı olmayan bir insan hayvandan kat kat canavarlaşabilir. Yerine göre ne anasını ne de babasını tanır. Zira Allah’ı unutan kişinin; şefkat ve merhamet duyguları ortadan kalkar ve canileşir. Basın ve yayınlardan duyduklarımız ne yazık ki bu endişemizi teyit etmektedir. İşte annesini, babasını veya yavrularını doğrayan, boğazlayan insanlar sizce neyin eseridir? Trafiği kan gölüne çevirenlere bir bakın; koltuk aralarındaki kara şişeler bunun göstergesi değil mi? Onlarca masum insanı katleden canlı bombaların aklıyla hareket ettiklerini mi sanıyorsunuz? Ve daha neler…

YÜCE ALLAH BİZLERİ AKLIYLA HARAKET EDEN KULLARINDAN EYLESİN. AMİN...